سرانجام به كسانى كه دستهايشان به اين اموال آلوده است و تصوّر مىكنند اين تصميم امام ( ع ) به زيان آنهاست اندرز مىدهد كه اين كار به نفع خود آنها مىباشد ، زيرا اگر كسى عدالت بر او تنگ باشد ظلم تنگتر است چرا كه عدالت اموال حلال او را به او مىدهد و تنها اموال نامشروعش را مىگيرد ولى اگر تن به عدالت ندهند و رسم ظلم و جور را زنده كنند ، تمام اموالشان به خطر مىافتد ، هم حلالشان و هم حرامشان ! درست است كه ظلم ممكن است در كوتاه مدّت به سود ظالم باشد ، ولى بىشك در دراز مدّت چنين نخواهد بود و تاريخ نشان داده است كه چگونه ظالمان سرانجام گرفتار همان قانونهاى ظالمانه‌اى مىشوند كه خود ساخته و پرداخته بودند ، حتّى نزديكترين دوستان و بستگان آنها به آنها خيانت مىكنند و در فرصت مناسب از پشت به آنها خنجر مىزنند . قابل توجّه اين كه به گفتهء « كلبى » ( مورخ و مفسّر معروف ) ، طبق نقل « ابن ابى الحديد » ، على ( ع ) بعد از ايراد اين خطبه دستور داد تمام سلاحهايى كه در خانهء عثمان براى تهاجم بر مسلمين گردآورى شده بود از آن جا بيرون آورند و همچنين ساير اموال بيت المال را ، ولى دستور فرمود متعرّض اموال شخصى او ( كه از طريق مشروع حاصل شده بود ) نشوند و نيز فرمان داد تمام اموالى كه عثمان به عنوان جايزه و بدون استحقاق به افراد داده بود به بيت المال باز گردانده شود . اين سخن به عمرو بن عاص در سرزمين شام رسيد ، بلافاصله به معاويه نوشت هر كارى از دستت ساخته است انجام ده ، زيرا فرزند « ابو طالب » ( مطابق اين فرمان ) تو را از تمام اموالت بيرون كشيده است همان گونه كه پوست شاخهء درختان را براى ساختن عصا بر مىكنند ! در اين كه منظور از « من ضاق عليه العدل ، فالجور عليه اضيق ، كسى كه عدالت براى او تنگ باشد ظلم براى او تنگ‌تر است » چيست ؟ مفسّران نهج البلاغه